Wielcy artyści pod ceramicznym dachem

Wielcy artyści pod ceramicznym dachem

Kilkanaście kilometrów od Poznania, w Rogalinie, mieści się zabytkowy pałac wybudowany w XVIII wieku przez Kazimierza Raczyńskiego. Dzięki umiłowaniu rodziny Raczyńskich do sztuki, kompleks pałacowo-parkowy nie tylko przetrwał prawie trzy stulecia w niemal nienaruszonym stanie, ale obecnie stanowi również oddział Muzeum Narodowego. Do dziś pałac w Rogalinie zachwyca barokowo-klasycystycznym stylem, a jego wyjątkową elegancję dodatkowo podkreśliła ceramiczna dachówka z oferty Wienerberger.

Pałac w Rogalinie położony jest na terenie malowniczego parku krajobrazowego, w którym rosną największe pomnikowe dęby w Europie.  Park został przyłączony do posiadłości rodziny Raczyńskich w latach 1817-1820. W tym okresie został wzniesiony kościół-mauzoleum, na wzór wspaniałej antycznej świątyni Maison Carée w Nîmes we Francji, sala balowa została przekształcona w słynną zbrojownię, co zapoczątkowało tradycje muzealne rogalińskiej rezydencji. Niemal 100 lat później Rogalin zyskał publicznie dostępną galerię sztuki i stał się prestiżowym ośrodkiem życia kulturalnego. Dziś pałac jest częścią muzeum narodowego i wystawia dzieła malarstwa takich artystów, jak m.in: Jan Matejko, Jacek Malczewski, Stanisław Wyspiański, Olga Boznańska, Leon Wyczółkowski, czy Aleksander Gierymski.
Na szczególną uwagę zasługuje również rogaliński krajobraz. Na tyłach posiadłości znajduje się geometryczny ogród w stylu rokokowym z intymnymi gabinetami szpalerowymi i rzeźbami mitologicznych bóstw. Aby zadbać o historyczne piękno pałacu, w 2012 rozpoczęto rewaloryzację wnętrz, a także odnowiono elementy infrastruktury. Nowa odsłona Rogalina wymagała jednak również remontu dachu, do którego wykorzystano czerwoną dachówkę ceramiczną – karpiówkę żłobkowaną z oferty Wienerberger. Charakterystyczna faktura karpiówki żłobkowanej wyeksponowała szczególnie połacie dachu mansardowego budynku głównego muzeum, o dużym kącie nachylenia.

Każda renowacja zabytkowego obiektu to ogromna odpowiedzialność. Wymaga długich, często wieloletnich analiz przekazów archiwalnych i substancji obiektu. W ścisłej współpracy z konserwatorami podejmowane są decyzje w kwestiach dotyczących technologii prac i wykorzystanych materiałów

powiedziała Joanna Nowak, starszy kustosz, Kierownik Muzeum Pałacu w Rogalinie

  • Architekci: -
  • Wykonawca obiektu: -
  • Obiekt: Pałac w Rogalinie, oddział muzeum Narodowego
  • Lokalizacja: Rogalin, Polska
  • Ukończenie projektu: 2016
  • Przeznaczenie budynku: budynek zabytkowy
  • Powierzchnia użytkowa: ok. 1800-2000 m2
  • Produkt: Karpiówka żłobkowana długa, naturalna czerwień
Załączniki

Pobierz wszystkie

rogalin-palac-(fot-piotr-krajewski)-1-jpg-lq_03_DJI_0157.jpg

grafika | 1,72 MB

Pobierz
rogalin-palac-(fot-piotr-krajewski)-1-jpg-lq_20_5D3_8631.jpg

grafika | 1,11 MB

Pobierz
rogalin-palac-(fot-piotr-krajewski)-1-jpg-lq_04_DJI_0196.jpg

grafika | 1,58 MB

Pobierz
rogalin-palac-(fot-piotr-krajewski)-1-jpg-lq_25_5D3_8674.jpg

grafika | 1,78 MB

Pobierz
rogalin-palac-(fot-piotr-krajewski)-1-jpg-lq_11_DJI_0078.jpg

grafika | 1,3 MB

Pobierz
rogalin-palac-(fot-piotr-krajewski)-1-jpg-lq_27_5D3_8623.jpg

grafika | 1,5 MB

Pobierz
Powiązane artykuły
Architektoniczny tetris, czyli jak tworzyć nową jakość w przestrzeni urbanistycznej

Stworzenie oryginalnego projektu, który przejdzie do historii to cel przyświecający prawie każdemu architektowi. Jednak to, że pojawi się on na papierze to tylko niewielka cząstka sukcesu. Cała sztuka polega na tym, by w połączeniu z konkretnym sąsiedztwem, uwarunkowaniami krajobrazowymi, historycznymi czy kulturowymi zaprojektować obiekt, który wniesie nową jakość bez naruszania niepowtarzalnego charakteru okolicy.
Nowoczesna architektura na Starych Włochach

Najnowsze osiedle trzech willi miejskich przy ulicy Ryżowej na Starych Włochach w Warszawie nawiązuje elewacją do klasycznych międzywojennych rezydencji. Lekka bryła opiera się na podstawowych formach geometrycznych, tworząc unikalną i nowoczesną architekturę. Autorem projektu jest pracownia Paweł Lis Architekci.
Niebo na ziemi – czy w budownictwie sakralnym jest miejsce dla nowoczesnej architektury?

Budownictwo sakralne towarzyszy ludzkości praktycznie od początku rozwoju religii. Od prostych kapliczek z kości aż do Partenonu, Borobuduru i Wielkiego Meczetu – każda kultura i religia mogła się pochwalić charakterystycznymi ośrodkami kultu. Z biegiem lat i upowszechnieniem wierzeń świątyń zaczęło przybywać, a ich forma zaczęła odbiegać od wcześniej znanej. Obecnie budownictwo sakralne przyjmuje najróżniejsze formy, a architekta ogranicza jedynie wyobraźnia.
Drugie życie cegły – moda na rewitalizacje

Dawne fabryki, magazyny czy elektrownie stają się coraz bardziej pożądanymi obiektami w branży nieruchomości. Najlepsi architekci i najwięksi deweloperzy, dla których takie niepowtarzalne inwestycje to łakomy kąsek na stworzenie nietuzinkowej przestrzeni mieszkalnej, kulturalnej czy handlowo-usługowej, stają przed trudnym wyzwaniem przywrócenia do życia wielu obiektów ceramicznej architektury. Efekty tych prac są nierzadko naprawdę imponujące, a przestrzenie, które dzięki temu powstają, służą nie tylko lokalnej społeczności.
Na Twój adres e-mail została wysłana prośba o potwierdzenie subskrypcji.
Potwierdzając subskrypcję wyrażasz zgodę na przetwarzanie Twoich danych w celu otrzymywania treści publikowanych w serwisie.